De schilderkunst volgens Peter Bol, transformeert de werkelijkheid tot belevenis: we ondergaan de dramatiek van de vluchtigheid van het moment en worden ontroerd door de kwetsbare verbeelding van de individuele schoonheid van de dingen. Wat alledaags is vindt herwaardering in bijzonderheid.

Het daadkrachtige “terug naar de natuur” van Peter Bol zet zich af tegen kil modernisme en de harde en lege esthetiek, zoals die de wereld wordt opgedrongen door de Amerikaanse vermaakindustrie. Figuratie is voor deze rasschilder geen artistiek tekort, maar onontbeerlijk om de eindeloze diversiteit van de verschijnselen in de natuur te kunnen verbeelden.

Voor Peter Bol zit het wezen van de schilderkunst niet in de focus op vernieuwing maar in het overbruggen van de wereld van het materiële en het immateriële. “Mijn schilderijen, ik hoop dat ze eruitzien als van geen tijd. Niet naar voren en niet naar achter. En zeker niet naar de waan van de dag. Een schilderij van mij is niet een illusie van de werkelijkheid. Het is het portret van leven. Een venster op de eeuwigheid. Ik zie de dingen met gelukkige ogen, als worden ze aan mij, aan mij alleen, naar hun ware aard en in hun diepste wezen, geopenbaard.”